Oprichter Aikido

Morihei Ueshiba staat over de hele wereld bekend als de grondlegger van aikido.
Ueshiba is geboren op 14 december 1883 en overleed in 1969. Velen zullen alleen met zijn naam en portret bekend zijn, dat volgens oude traditie tijdens aikido training in de dojo op een ere plaats, de kamiza, staat opgesteld. Ueshiba heeft vele verdedigende sporten gedaan waaronder jiujitsu en zwaardvechten.

Overal was hij de beste in, maar hij was niet tevreden. Hij wilde niet vechten om sterk te zijn, er moest meer zijn in het leven.

Hij dacht er over na en besefte dat als je goed bezig wilt zijn met gevechtsporten, lichaam en geest in harmonie moet zijn. Want als lichaam en geest in harmonie zijn dan kun je de aanval beter aanvoelen, waardoor je vertrouwen krijgt in je eigen reactie. Als dit lukt, ga je beter reageren, vanuit rust en zelfvertrouwen.

Hij was 19 jaar toen hij ging trouwen met Hatsu. Zij kregen drie zonen waarvan de bekendste, Kisshomaru Ueshiba, die inmiddels ook is overleden. Morei Ueshiba is een voorbeeld voor de mensen die aikido beoefenen. Ueshiba, een meester in de budosport, heeft veel bereikt in zijn leven, daardoor hebben de aikidoka’s veel respect voor hem.

Aikido is één van de jongste krijgskunsten, ontwikkeld door O’Sensei Morihei Ueshiba uit vele oude krijgskunsten. Het is een vreedzame krijgskunst. Een aikidoka valt zelf nooit aan. Het gaat om de tegen jou gerichte agressie onder controle te krijgen, niet om te vernietigen.Dit principe komt ook in de technieken tot uiting. De aanvaller wordt niet definitief uitgeschakeld, maar men houdt de aanvaller onder controle.
Dit doet men om aan te geven dat die agressie nutteloos is.
De letterlijke betekenis van ‘Aikido’ is:
Ai – Harmonie
Ki – Innerlijke kracht
Do – De weg, de manier waarop

Deze zelfverdedigingskunst is een oefenen en verfijnen waarin geest en lichaam beter in harmonie met elkaar zijn. Dit heeft een heilzame werking op het totale functioneren van de mens. Het is een hele gezonde sport. Het accent ligt op een samenspel tussen denken en doen en op de kracht daarvan, de Ki, de innerlijke energie.

Bij aikido ligt de nadruk op de cirkelvormige, ronddraaiende bewegingen. Je werkt met aanvalslijnen, wapens en klemmen. Bij aikido dien je veel te bewegen en daarbij van de aanvalslijnen te stappen. Er wordt gebruik gemaakt van de aanvalskracht en de energie van de tegenstander. De technieken vragen daarom weinig lichamelijke kracht. Om die reden door jong en oud te beoefenen. Op jonge leeftijd wordt er op een hele speelse manier les gegeven, vanwege het gevaar van de pols -en armklemmen; kinderen zijn nog in de groei.

Je vecht niet om te vechten!

Aikido zegt dat je jezelf mag en moet verdedigen, en je krijgt een goede methode aangereikt om dit met goed resultaat te kunnen doen zonder de tegenstander onnodig schade toe brengen. Door veel te oefenen, trainen, streef je naar een verdediging op basis van kundigheid, zelfvertrouwen en technische verfijning.

Aikido stelt eisen aan zijn beoefenaars. Je moet je heel goed leren beheersen, te weten waar je mee bezig bent, de juiste houding aan te nemen en de techniek zo goed mogelijk uit te voeren tijdens een gevecht, zodat de schade beperkt zal zijn. Als je onbeheerst bent kan het dus mis gaan. Dit is dan ook de uitdaging voor de gevorderden.

Bij aikido krijgt men na een examen geen gekleurde band zoals men dat wel bij b.v judo kent. Je krijgt de kleur band op papier; het wordt genoteerd in je paspoort. Een aikido examen wordt afgenomen wanneer je leraar vindt dat je de technieken goed beheerst. Hoe hoger je komt hoe meer eisen er aan je gesteld worden, b.v je houding en verfijning van je technieken. Een examen doe je met iemand ie hoger is dan jijzelf.